Embed

Bekleyiş

 

Gökyüzündeki ateş söndürüldü, Mavi sular artık ağlamayacak.
Ağaçların titremesi durdu,
Soğuk rüzgarların getirdiği taze hava artık yok. 


Yağmur gökyüzünden damlamayı durdurdu. 
Şimde içlerinde ölmüş bir çocuğun damarlarından damlıyor. 
Önce nefret, önce soğuk vardı. 
Şimdi sadece sunağıyla birlikte karanlık bir mezar taşı. 


Sunak bir yatak olmuş, Ebedi uyuyuşun istirahatgahı. 
Insanoğlunun uykusundaki rüyalar, avuntunun küçü hayalleri. 
Cehennemin dışında bir kapı, hükümsüz ölümün içinde,
Henüz rahatsız edilmeyişimiz. 


Herkez uyuyor. 
Bir gün, mezarlar kilitlenmiş mi olacak? 
Ve ruh kendi dünyasına geri dönecek mi? 
Şimdi kayıp, unutulmuş, üzgün birer ruhken, 
Lanetli... akıldan çıkmayan... sonsuz.. huzurdayız.

 

 

Burzum-A Lost Forgotten Sad Spirit

Yorum Yaz
Bu içeriği paylaşın!
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !